Riła i Rilski Monastyr

Riła (Рила) to niewielka miejscowość, która właściwie sama sobą nie przyciąga, ale kojarzy się ze względu na sąsiedztwo słynnego Rilskiego Monastyru oraz gór Riła, w otoczeniu których jest położona. Miejscowość szczyci się średniowieczną cerkwią. Głównie jednak jest punktem zaopatrzeniowym dla turystów udających się w góry lub miejscem tranzytowym dla jadących do oddalonego 22 kilometry Rilskiego Monastyru.


Zobacz też: zdjęcia i więcej o Bułgarii


RILSKI MONASTYR

Rilski Monastyr (Рилски манастир) jest miejscem specyficznym, sławnym, barwnym, nietuzinkowym. Przyjeżdża tu mnóstwo turystów, więc w ciągu dnia tętni życiem, ale pod wieczór wycisza się i wtedy czuć jego niepowtarzalny klimat. Można się odciąć od rzeczywistości. Można też w nim przenocować. Sam klasztor jest nietuzinkowo położony. Co prawda stoi przy głównej drodze, ale otoczony jest ponad 2000-metrowej wysokości zboczami Riły, a same mury i barwnie malowana cerkiew – a zwłaszcza jej kopuły – malowniczo wyglądają na tle gór.

Spokojnie można powiedzieć, że to jedno z najbardziej interesujących miejsc w Bułgarii i w całych Bałkanach. I jak napisano w jednym z przewodników, w promieniach zachodzącego słońca Rilski wygląda jakby był obsypany złotem. W tej chwili jest to największy klasztorny kompleks Bułgarii i obdarzany jest największym poważaniem, jako symbol prawosławia oraz bułgarskiej tożsamości narodowej. Przez 500 lat panowania Imperium Osmańskiego raz upadał, raz był ponownie wznoszony, ale zawsze stanowił silny punkt oporu przeciw tureckim sułtanom.

Święty eremita, pustelnik, uzdrowiciel i cudotwórca Iwan zwany Rilskim, najpierw większość życia spędził w pustelni na odludnych stokach Riły, a później założył klasztor. To był X wiek i to była okolica dzisiejszego monastyru. Pierwsze zabudowania niewielkiego klasztoru zostały zmiecione z powierzchni ziemi przez lawinę, która w 1335 zeszła z gór. Wówczas bogaty bułgarski bojar Chrela zbudował ufortyfikowany klasztor w obecnym miejscu. Grube mury, domy dla mnichów, obronna wieża z kaplicą oraz cerkiew pod wezwaniem Świętej Bogurodzicy.

Przez kilkaset lat, aż do I połowy XIX wieku, klasztor był wiecznie grabiony i niszczony przez Turków, i wiecznie odbudowywany. W XIX wieku zorganizowano składkę narodową i odbudowano monastyr. Nadano mu charakter obronny, otaczając murami 2-metrowej grubości i 24-metrowej wysokości. W murach umieszczono 2 bramy.

Do klasztoru wchodzi się przez główną zachodnią bramę Dupnicką (od strony szosy i parkingu). Wtedy jest największe „łał”. Duży dziedziniec otoczony jest trzema piętrami krużganków, z których wchodzi się do klasztornych cel. Centrum stanowi bajecznie malowana cerkiew, a w tle, ponad murami wypiętrzają się ponad 2000-metrowe szczyty Riły.

Centrum klasztoru stanowi XIX-wieczna cerkiew pod wezwaniem Bogurodzicy. Jej zewnętrzne ściany pokryte są malowidłami o bardzo soczystych barwach. Freski przedstawiają jak zwykle sceny ze Starego Testamentu, grzechy główne, koniec świata, fragmenty życia św. Iwana. Wnętrze cerkwi jest dość mroczne, okopcone od milionów wypalonych świec. Tu też ściany wypełniają barwne freski i złocenia, złocony jest też ikonostas. We wnętrzu nie można robić zdjęć. Zawsze szanujemy ten zakaz.

Rilski Monastyr jest wpisany na listę światowego dziedzictwa UNESCO.

Monastyr leży na wysokości 1147 m n.p.m. Stąd też rozpoczynają się szlaki turystyczne w Riłę.