Tracja i Płowdiw

Tracja to starożytna kraina, która zajmowała dzisiejsze tereny Bułgarii, Grecji i Turcji. Ogólnie – Nizina Tracka. Bułgarska część Tracji ma sporo do zaoferowania. Są tu wioski z trackimi grobowcami, są też miasta, które niegdyś tętniły życiem i były ważnymi punktami handlowymi. Stolicą Tracji zawsze był Płowdiw.

Starożytni Trakowie zamieszkiwali Bułgarię od około 4 tysięcy lat przed nasza erą do III wieku naszej ery, czyli od epoki neolitu do wczesnego Średniowiecza. Stanowili oni najstarszą ludność półwyspu Bałkańskiego. W wierzeniach Traków łączyły się dwa elementy – słoneczny i ziemski, i z nimi też związany był silnie rozwinięty kult zmarłych. W zależności od kultu ognia lub ziemi, istniały dwa rodzaje ceremonii pogrzebowych: palenie zwłok lub pochówek (niekoniecznie w ziemi). W przypadku pochówka zmarli byli chowani we wnękach skalnych, niszach lub specjalnych komorach, do których wprowadzał korytarz, a same komory były zamykane i zasypywane. Na terenie Bułgarii zachowało się sporo takich grobowców.


Zobacz też: zdjęcia i więcej o Bułgarii


PŁOWDIW

Płowdiw (Плoвдив), drugie po Sofii pod względem liczby mieszkańców miasto Bułgarii. Jego położenie na trasie z Europy do Azji uczyniło go ważnym ośrodkiem handlowym. Płowdiw leżał na szlaku handlowym zwanym „Via Diagonalis” lub „Via Militaris”. Szlak był jedną z sieci słynnych rzymskich dróg, które miały na celu szybkie przemieszczanie wojsk, łatwe podróżowanie kupców oraz kurierów pocztowych. „Via Diagonalis” prowadziła z dzisiejszego Belgradu wzdłuż Dunaju przez Nisz, Sofię, właśnie Płowdiw, Adrianopolis do Konstantynopola (dziś Stambuł).

Płowdiw leży pomiędzy wzgórzami na styku gór Rodopów oraz Niziny Górnotrackiej. Miasto dzieli się na Nowy Płowdiw – część nieco nowszą niż stara :), przyciągającą swoją kolorową architekturą oraz Stary Płowdiw – tę starszą od nowszej :), antyczną.

Płowdiw jest jednym z najstarszych miast europejskich! Jest rówieśnikiem greckiej Troi. Badania archeologiczne potwierdzają, że już 8 tysięcy lat temu była tu ludzka osada. Samo miasto istnieje od X wieku przed naszą erą, od czasów Wojny Trojańskiej. W I wieku naszej ery miasto zajęli Rzymianie nazywając je Trimontium („trójwzgórzem”, no miastem na trzech wzgórzach) i traktując je jako główne miasto Tracji. Rzymianie mocno je rozbudowali, postawili też amfiteatr, stadion, łaźnie. Amfiteatr zachował się w doskonałym stanie i jest wykorzystywany do dziś. II wiek, 7 tysięcy widzów, dwukondygnacyjna scena.

Po upadku Cesarstwa Rzymskiego Płowdiw leżał na granicy Imperium Bizantyjskiego. Dlatego był często napadany, grabiony i niszczony. Potem – jak to w Bułgarii było – przyszły bułgarskie plemiona słowiańskie, potem Turcy. Z czasów tureckich zachowały się zabytki z XVI wieku: łaźnie Czifte Bania (niedawno odrestaurowane) oraz Meczet Piątkowy Dżumaja Dżamija – jeden z największych i najstarszych meczetów w Bułgarii oraz jeden z najcenniejszych na Półwyspie Bałkańskim. Kopuła meczetu jest pokryta ołowiem, a minaret jest zbudowany z czerwonych cegieł z pasami z białej zaprawy murarskiej. W środku jest bogato zdobiony malowidłami ściennymi.

Potem nadszedł okres bułgarskiego Odrodzenia (walki z Imperium Osmańskim w XIX wieku). Wtedy miasto otrzymało nazwę Płowdiw i stało się stolicą Wschodniej Rumelii, państwa autonomicznego, ale oficjalnie będącego prowincją osmańskiej Turcji. W 1886 Turcja oficjalnie przekazała Płowdiw Bułgarii. Właśnie z tego okresu pochodzi cerkiew św. Mariny z 1856 roku z bogatym ikonostasem i cennymi ikonami. Z tego czasu też pochodzą wąskie, brukowane uliczki z charakterystycznymi kolorowymi domami z wykuszami, kolumnami i drewnianymi ozdobami.