Trasa Transfogaraska

Transfăgărășan, czyli Trasa Transfogaraska to jeden z kluczowych projektów Ceauşescu. Droga miała umożliwić szybki transport wojska przez Góry Fogaraskie w razie zagrożenia ze strony ZSRR. Zbudowali ją żołnierze w latach 1970–1974. Pochłonęła 40 ofiar śmiertelnych, miliardy lei i miliony kilogramów dynamitu. Obecnie Trasa Transfogaraska to droga DN7C, druga najwyżej położona droga w Rumunii. Przecina z północy na południe Góry Fogaraskie (najwyższe pasmo rumuńskich Karpat), wiedzie przez przełęcz o wysokości 2034 m, leżącą pomiędzy dwoma najwyższymi szczytami:  Moldoveanu i Negoiu. Łączy Transylwanię z Wołoszczyzną.  Konkuruje z Transalpiną, która jest wyżej położona (2145m), lecz w ogólnej opinii internautów jest mniej spektakularna widokowo (?).


Zobacz też: zdjęcia i więcej o Rumunii


Początek trasy transfogaraskiej.Od strony południowej, na początku trasy leży zamek Poienari – prawdziwa siedziba Włada Palownika. Został założony na początku XIII wieku przez pierwszych władców Wołoszczyzny, a w XV wieku przejęty, odbudowany i wzmocniony przez Palownika, który stworzył tu jedną ze swoich głównych fortec. Położenie zamku powodowało, że był bardzo trudny do zdobycia i zniszczenia. Nie przewidziano jednak możliwości obsunięcia ziemi. W 1888 roku część zamku zsunęła się do rzeki i to przesądziło o przyszłości twierdzy.

Poienari.Niedaleko Poienari znajduje się największe jezioro zaporowe Rumunii – Lacul Vidraru. Zapora ma 166 metrów wysokości i robi wrażenie: z jednej strony widok na betonową przepaść, z drugiej na niewielkie ale sympatyczne jezioro.

Zapora na Lacul Vidaru (166m).Strona północna Trasy Transfogaraskiej to widoki na główną grań Fogaraszów.

Na całej trasie znajduje się wiele wiaduktów i tuneli. I bardzo, bardzo dużo zakrętów, ostrych i stromych. Trasa jest zamknięta od +/- października do +/- kwietnia, w zależności od ilości zalegającego śniegu i oblodzenia.

Po drugiej stronie przełęczy.